یادش بخیر، اون روزا، سوم یا چهارم دبستان رو می گم... هیچوقت نفهمیدم از عشق مسجد و الله اکبر عاشق میکروفن و آمپلی فایر و بقیه دم و دستگاه بلندگوی درب و داغون مسجد محل شدم یا بر عکس به عشق اون میکروفن و دم و دستگاه ...که برای خودش رسانه ای بود به وسعت همه محل ، عاشق صدای الله اکبر لهجه دار موذن پیر مسجد  شدم... بهر حال رقابت سختی بود بین من و دیگر بچه ها برای روشن کردن بلندگو و نهایتش مکبر شدن ..... هوا که گرگ و میش می شد کوچه های خاکی رو بدو بدو می دویدیم تا افتخار روشن کردن و آزمایش الکی بلندگو را به نام خودم کنیم.. هرکی زودتر باباش بهتر!.... یک دو سه ازمایش، یک دو سه ازمایش و .....