یادش بخیر اولین شماره اش هیچوقت یادم نمی ره . اولین روزهای شهریور ۸۲ بود ماموریت شهرستان بودم و  پرسه زنان در خیابانهای شهری که هیچ جاشو بلد نبودم..یهو روی یک دکه  روزنامه فروشی چشمم به یه روزنامه جدید افتاد..تیتر یکش پارازیت ها از کوبا ..همچی چیزی بود و به جای عکس یکش هم یه کاریکاتور بسیار حرفه ای  از جناب فیدل کاسترو و سیگار برگ معروفش بود که دود سیگار برگش در اسمون به  امواج حایلی تبدیل شده بود.و چقد قشنگ موضوع پارازیت انداختن روی امواج شبکه های ماهواره ای ایرانی خارج از کشور از مبدا را به تصویر کشیده بود،  دوساعت تموم یعنی از عصر تا غروب اون روز روی نزدیکترین نیمکت نزدیکترین پارک به اون دکه شرق می خوندم و انگار خواندنیهاش تمومی نداشت....ان روز ها تولد شرق نقطه عطف جدید مطبوعات در کشور بود  و همزمان با آن نقطه عطف زندگی منهم شکل گرفته بود قبول شدن و  ادامه تحصیل در رشته ارتباطات و جدا شدن از حال و هوای مهندسی!!........ و حالا در اوج روز های بی انگیزگی من از روزنامه نگار بودن شرق هم توقیف شد..........

 شرق در این چهار سال حتی جامعه شمس الواعظین  هم نبود ...شرق فقط شرق بود....باورم نمی شه که به فاصله فقط دو هفته از جشن چهار سالگی این روزنامه منحصر بفرد،  دیگه صبح اول وقت روی دکه های مطبوعاتی شهر نمی تونم صفحه اول و تیتر یک شرق رو ببینم و باورم نمی شه با اون همه محافظه کاری های حرفه ای جمع سیاستگذاران این روزنامه بیاد ماندنی آقایان حتی تحمل شرق  بی یال و اشکم و.. را نداشته باشند..... همانطور که باورم نمی شه اون همه شور حال برای روزنامه نگاری در من و امثال من یهو و به یکباره اینگونه خاموش شود........